ท้องฟ้า สายฝน และลมหนาว...

18/6/48

วันนี้เคยเป็นวัน freshy day freshy night แต่วันนี้เหลือเพียง freshy day หรือที่เรียกกันว่าวัน พัฒนามหาวิทยาลัย นึกแล้วเสียดาย ฉันอดที่จะได้เห็นเทศกาลที่สนุกที่สุดในรอบปี(ตามที่เค้าเล่าลือกัน) เห็นว่ากลางคืนจะมีคณะเพลงลูกทุ่งของมหาลัย แล้วก็มีการแสดงจากภาคต่างๆของชมรม มีพิธีบายศรี ผูกข้อมือน้องๆ แต่ฉันอดหมด

ที่มีวันนี้ก็คือตื่นแต่เช้ามาใส่บาตรแล้วก็ทำความสะอาดมหาลัยจนถึงเที่ยง เหนื่อย ง่วง ร้อน แต่ก็สนุกมากเลย ระหว่างเดินไปเดินมา ทั้งจากที่หน้าหอประชุมใหญ่ที่ไปตักบาตรไปคณะ แล้วจากคณะไปที่อาคารที่ฉันไปทำความสะอาด ฉันได้คุยกับเพื่อนเยอะแยะเลย เลยได้รู้ว่ามีหลายคนชอบอะไรเหมือนๆกัน เช่นอ่านการ์ตูนเรื่องเดียวกัน อ่านนิยายแบบเดียวกัน ติดนิยายในเน็ตเรื่องเดียวกัน แถมยังมีเพื่อนที่จะย้ายไปอยู่ห้องตรงข้ามกันด้วย .. ฉันว่าฉันโชคดีนะ

หลังจากทำงานหนัก ก็ต้องกิน(สัจธรรมของเราเอง) ยิ่งเป็นของฟรีก็ต้องกินมากๆ ดังนั้นเมื่อพี่เค้าแจกของกินเราก็รับมาแบบไม่เกี่ยงเลย กินทั้งข้าวกล่อง น้ำเปล่า ชาเขียว(ไอวี่) แล้วก็มีข้าวโพดต้มอีกฝัก ส้มอีกลูกใหญ่ๆ เงาะอีกเยอะแยะ อิ่มหนำสำราญ ...มีความสุข ใครจะว่าอย่างไรก็ช่าง ...แต่เราชอบรับน้องของคณะเรานะ ตอนนี้เรียนอยู่เกษตรศาสตร์ คณะสังคมฯ เอกจิตวิทยา ...ร้องเพลงก็สนุกดี กิจกรรมอะไรก็ดูเหมือนจะไม่โหดเท่าไหร่แล้ว ตอนแรกยังปรับตัวไม่ได้ก็คิดว่าโหดมาก แต่พอนานๆไปก็รู้สึกว่า ฉันเองต่างหากที่ไข่ในหิน เราเองต่างหากที่คุณหนู ไม่เคยเผชิญโลกภายนอก... ตอนนี้ก็กำลังปรับตัว

คนกำลังวุ่นวายกับการถกเถียง รับน้องดีหรือไม่ดี ทำไมระบบที่ฝรั่งเลิกใช้แล้วเราจึงยังนำมาใช้ ....ของที่คนหนึ่งโยนทิ้งเป็นของไร้ค่าหรือ ...เมื่อเราโยนข้าวลงไปที่พื้นดินเม็ดหนึ่งก็อาจเป็นประโยชน์แก่มดได้ทั้งฝูง ...เราไม่ได้เป็นมด แต่เปรียบเทียบว่าของที่คนหนึ่งเห็นไร้ค่า สำหรับบางคนมันก็มากค่า ...ฝรั่งไม่ได้มีระบบสังคมอย่างเรา ไม่ได้มีการนับถืออาวุโส เขานับถือปัญญา แต่บ้านเรานับถืออาวุโสไม่เห็นแปลกอะไรที่เราจะสามารถรับเอาวัฒนธรรมนี้มาเป็นของเราได้โดยง่าย เพราะมันเป็นระบบใกล้เคียงกับวัฒนธรรมเดิมของเราอยู่แล้ว หากมองดูในประวัติศาสตร์บางครั้งสิ่งที่คนต้นคิดทิ้ง แต่คนที่รับมากลับพัฒนาต่อได้... ไม่มีสิ่งใดแน่นอน แต่สิ่งใดไม่ดีมันก็จะสูญหาย หรือหลบเร้นไปเอง (หรืออาจจะต้องสูญหายหรือหลบเร้นเพราะคนส่วนใหญ่มองว่ามันไม่ดี)

..... นี่เป็นบันทึกหน้าสุดท้าย(ที่คิดจะเปิดเผย...ฮา) ของปีที่แล้วค่ะ

ตอนนี้ไม่ได้คิดจะเขียนแบบนี้แล้ว เพราะว่าเราคิดว่าเครียดไปหน่อย แต่ละคนก็มีเรื่องให้คิดให้เครียดอยู่แล้ว เลยไม่อยากเขียนให้เครียดๆกันอีก แต่ว่าถ้าชอบแบบนี้มากกว่า ก็จะเขียนต่อ... เพราะงั้นใครผ่านไปผ่านมา ชอบแบบนี้มากกว่าก็บอกทีนะคะ ^^ ไม่งั้นก็คิดว่า เข้าโหมดลัลล้ากันดีกว่า

....โลกนี้ยังมีสิ่งที่ฉันต้องเรียนรู้อีกมาก

ปล. คราวหน้าจะเอากลอนมาลงให้โพลี่ สุดที่เลิฟ จุ๊บๆ