อิชมาเอล

posted on 13 May 2006 13:14 by fayfena  in novel-cartoon

เมื่อคืนเพิ่งอ่านอิชมาเอลจบ..

รู้สึกว่าตอนอ่านตอนแรกๆต้องปรับตัวเยอะเพราะอ่านแล้วมันไม่เข้าหัว ต้องอ่านช้าๆ แล้วกลับไปอ่านใหม่ 2 รอบ ถึงจะอ้อ.. ว่ามันพูดอะไรกัน.. แต่พอพ้นไปซัก 3-4 บทเริ่มอ่านได้ต่อเนื่องไม่ต้องย้อนกลับไปอ่านใหม่ แต่ต้องอ่านช้าๆ แล้วพอพ้นไปครึ่งเล่มก็อ่านได้สบายๆเลย

แต่หนังสือเล่มนี้ไม่ใช่หนังสือวิชาการนะ... แต่เราว่ามันก็อ่านยากนิดหน่อยแหละ

อิชมาเอลเป็นกอริลลา... (พวกแกเริ่มคิดอีกแล้วล่ะสิว่าไอ้พาสมันอ่านอะไรแปลกๆอีกแล้ว และเราก็เห็นด้วยว่ามันแปลกจริงๆ)

เป็นกอริลลามีพลังจิตด้วย..เอิ๊กๆ แถมยังฉลาดกว่ามนุษย์อีกตะหาก แล้วเนื้อเรื่องก็เดินไปด้วยการพูดคุยระหว่างกอริลลา(ด้วยพลังโทรจิต)ผู้เป็นอาจารย์กับมนุษย์ผู้เป็นลูกศิษย์...

เพื่อการพิทักษ์โลก!!!

ในเรื่องมีอาการเอาไบเบิ้ลตรง ปฐมกาล มาตีความในอีกแบบหนึ่งที่เราไม่เคยคิดมาก่อน.. อ่านแล้วอึ้งกิมกี่.. แต่มันเป็นหนังสือปลุกกระแสอนุรักษ์นิยมแหละนะ แต่แปลกแล้วก็น่าสนใจดี.. พูดถึงผู้ถือครอง(หรือผู้รู้ดีรู้ชั่ว)กับผู้ละทิ้ง(หรือผู้อยู่ในอุ้งหัตย์ของพระเจ้า)แล้วก็ความเป็นไปของโลก...

เป็นเรื่องที่เล่าไม่ได้เลย ต้องอ่านเองทั้งหมด แต่ว่ามันก็สนุกดีนะ ... จะมีใครอ่านกะเรามะนี่ - -"

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

...................พิทักษ์โลก.....กับลิงมีพลังจิต........
ถ้าลิงมีพลังจิตจริงๆ คงแย่แน่ๆ เลยนะเนี่ยโลกมนุษย์

งืม...แต่พี่คนนี้นี่ชอบนิยายจริงๆ นั่นแหละเนอะ

#2 By Rachel on 2006-05-13 18:36

อ่า... กำลังพยายามจินตนาการอยู่ค่ะ
แต่ท่าทางน่าสนใจดีนะคะ

#3 By Koy on 2006-05-14 02:36

อืม.. พี่พาสสนใจอนิเมเรื่อง Jyu-oh-sei ไหมคะ
เห็นแนวเรื่องแบบนี้พี่อาจจะชอบ

รายละเอียดหาดูได้จากบลอคของ DarkZeus คุงค่ะ

#4 By Koy on 2006-05-14 02:52

สนอย่างแรง มีให้ดูมะ สั้นดีด้วย

#5 By fayfena on 2006-05-15 14:13

อืม หนูอ่านอย่างอื่นอยู่ค่ะ นิยายอังกฤษ(มั้ง) ที่แปลมาเป็นภาษาญี่ปุ่น
แต่ส่วนใหญ่ง่วงก่อนอ่านทุกที(อ่านดึกๆ)
หากการแต่งวรรณกรรมเรื่องหนึ่งตัวเอกเป็นเพียงฉากประกอบที่อยู่ด้านหลังแล้วคุณจะเขียนวรรณกรรมเรื่องนั้นจนสำเร็จได้อย่างไร
การเขียนหนังสือต้องมีตัวเอก เพราะเขาขึ้นชื่อว่าตัวเอกไม่ใช่ตัวรองหรือตัวประกอบ เขาต้องเด่นกว่าคนอื่น
หรือคุณว่าอย่างไร
หากคุณลองแต่งนิยายสักเรื่องคุณก็ต้องคิดหาจุดเริ่มต้น เพื่อดำเนินเรื่องไปสูความจริงซึ่งเป็นจุดพลิกพันก่อนที่จะลงเอยด้วยตอนจบ
หากนิยายของคุณไร้ซึ่งเครื่องปรุงรสต่างๆ ก็คงไม่ต่างอะไรกับการนั่งมองกระดาษแผ่นขาวๆ ที่ไม่หลงเหลือสิ่งได้ไว้ให้จดจำเลย

ปล.คุณน่าจะเข้าใจสิ่งนี้ได้มากขึ้นหากลองสร้างจินตนาการในการเขียนขึ้นมาบ้าง และนี่ไม่ใช่เป็นการท้า หรือการประชด แต่นี่คืกสิ่งที่ฉันหวังว่าสักวันหนึ่งคุณจะเข้าใจในงานเขียนอย่างท่องแท้


#7 By ขออธิบาย (125.24.103.86) on 2006-06-12 15:24