ท้องฟ้า สายฝน และลมหนาว...

เมื่อคืนเพิ่งอ่านอิชมาเอลจบ..

รู้สึกว่าตอนอ่านตอนแรกๆต้องปรับตัวเยอะเพราะอ่านแล้วมันไม่เข้าหัว ต้องอ่านช้าๆ แล้วกลับไปอ่านใหม่ 2 รอบ ถึงจะอ้อ.. ว่ามันพูดอะไรกัน.. แต่พอพ้นไปซัก 3-4 บทเริ่มอ่านได้ต่อเนื่องไม่ต้องย้อนกลับไปอ่านใหม่ แต่ต้องอ่านช้าๆ แล้วพอพ้นไปครึ่งเล่มก็อ่านได้สบายๆเลย

แต่หนังสือเล่มนี้ไม่ใช่หนังสือวิชาการนะ... แต่เราว่ามันก็อ่านยากนิดหน่อยแหละ

อิชมาเอลเป็นกอริลลา... (พวกแกเริ่มคิดอีกแล้วล่ะสิว่าไอ้พาสมันอ่านอะไรแปลกๆอีกแล้ว และเราก็เห็นด้วยว่ามันแปลกจริงๆ)

เป็นกอริลลามีพลังจิตด้วย..เอิ๊กๆ แถมยังฉลาดกว่ามนุษย์อีกตะหาก แล้วเนื้อเรื่องก็เดินไปด้วยการพูดคุยระหว่างกอริลลา(ด้วยพลังโทรจิต)ผู้เป็นอาจารย์กับมนุษย์ผู้เป็นลูกศิษย์...

เพื่อการพิทักษ์โลก!!!

ในเรื่องมีอาการเอาไบเบิ้ลตรง ปฐมกาล มาตีความในอีกแบบหนึ่งที่เราไม่เคยคิดมาก่อน.. อ่านแล้วอึ้งกิมกี่.. แต่มันเป็นหนังสือปลุกกระแสอนุรักษ์นิยมแหละนะ แต่แปลกแล้วก็น่าสนใจดี.. พูดถึงผู้ถือครอง(หรือผู้รู้ดีรู้ชั่ว)กับผู้ละทิ้ง(หรือผู้อยู่ในอุ้งหัตย์ของพระเจ้า)แล้วก็ความเป็นไปของโลก...

เป็นเรื่องที่เล่าไม่ได้เลย ต้องอ่านเองทั้งหมด แต่ว่ามันก็สนุกดีนะ ... จะมีใครอ่านกะเรามะนี่ - -"