ท้องฟ้า สายฝน และลมหนาว...

24/5/49
ช่วงนี้อ่านหนังสือมากมาย(ที่ไม่ใช่หนังสือเรียน) ที่อ่านไปในช่วงเจ็ดวันมานี้มี 18 เล่ม อย่าตกใจไป - -" มันเป็น
หนังสือการ์ตูนไป 10 เล่ม แล้วก็เป็นหนังสือเล่มบางๆ อ่านง่ายๆอีก 5 เล่ม แล้วอีก 3 เล่มถึงจะเป็นนิยายเล่มหนา (แต่
สนุกน้อยกว่าเล่มบางๆอ่ะ)

หนังสือที่ว่ามาได้แก่...
1. จดหมายจากเมืองไม่มี - บาง
2. เจ้าหนูขนมหวาน - บาง
3. เกิร์ลส์ ทู เดอะ เรสคิว เล่ม 1 - บาง
4. chrno crusade เล่ม 1-8 - การ์ตูน(จบแล้ว)
5. sugar sugar rune เล่ม 3 - การ์ตูน(ที่ออกนานแล้วแต่เพิ่งเช่ามาอ่าน)
6. ล่าล้างกางเขนเลือด เล่ม 2 - การ์ตูน(ที่ออกมานานแล้วกว่าเล่มข้างบน แต่เพิ่งเช่ามาอ่านเหมือนกัน)
7. เจ้าหงิญ - บาง (สนุกมากมาย)
8. ผู้พิชิตแห่งมอร์ฟเมิร์ธ - หนา
9. Fercianut เล่ม1-2 - หนา
10. ม้า - บาง (เป็นหนังสือภาพเก่าๆที่ขุดเจอในห้องชมรม)

ทีนี้ถ้าจะแยกมันออกก็จะเห็นว่ามันเป็น แฟนตาซีซะ 16 และไม่ใช่แฟนตาซี 2 (บ่งบอกว่าเราชอบแฟนตาซี)
แล้วถ้าถามว่าประทับใจเล่มไหนสุดก็ต้องบอกว่า เจ้าหงิญ (เพราะน่ารัก อบอุ่น อ่อนหวานมาก)
แล้วถ้าถามว่าอ่านเรื่องไหนทรมานสุดก็ Chrno Crusade (เพราะมันเศร้า)
แล้วถ้าถามว่าอ่านเรื่องไหนทรมานในการอ่านสุด เพราะมันขัดหูขัดตาน่าหมั่นไส้สุดก็ต้อง Fercianut
แล้วถ้าถามว่าไม่ชอบแล้วอ่านทำไม.... เพราะหมั่นไส้มัน - -" อยากรู้ว่าแฟนตาซีหนาๆ 2 เรื่อง (ขนมาอ่านวันเดียว
จบหมดเลย 3 เล่ม อ่านถึงตี4 แล้วอ่านต่อตอนเช้าอีก 2 ชั่วโมง) มันมีอะไรเหมือนหรือต่างกันบ้าง...

ผลคือ.. (เอ๊ะ.. มันจะเป็นการบ่อนทำลายเรื่องเขามั้ยเนี่ย คงไม่เนอะ คือมันเป็นเรื่องจริงกับความเห็นส่วนตัวเรานินา)
Fercianut กับ ผู้พิชิตแห่งมอร์ฟเมิร์ธ ต่างกันที่ตัวเอก
เฟอร์เซียนัทมีตัวเอกเป็นผู้ชาย
มอร์ฟเมิร์ธมีตัวเอกเป็นผู้หญิง
ตัวเอกทั้งสองเรื่องตกระกรำลำบาก ชีวิตวัยเด็กช่างน่าเศร้า มีเรื่องกลัดกลุ้มปัญหาชีวิตและสังคม แล้วก็ได้หลุดไปยังอีก
มิติหนึ่ง และได้กลายเป็นคนดังของอีกโลก ..ได้รับสิ่งที่ไม่เคยได้ ได้พบสิ่งที่ไม่เคยเห็น ได้สัมผัสความอบอุ่นอีกครั้ง
(แล้วใครที่อ่านอยู่อาจจะเริ่มสงสัยว่าแกจะเข้าเรื่องรึยัง จะเข้าละขออีกนิดนึง)
คือว่าพวกตัวเอกชีวิตวัยเด็กน่าเศร้าเนี่ยเป็นที่พบเห็นได้ทั่วไป เพราะต้องทำให้มันรู้จักฝ่าฟันแต่เล็ก รู้จักลำบากจะได้
อึดๆหน่อย ไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ จะได้เป็นคนพยายามและดิ้นรนเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ... ตัวเอกข้ามมิติตอนนี้กำลัง
ฮิต... เราไม่มีความเห็นเท่าไหร่กะเรื่องนี้ใครอยากข้ามไปไหนก็ได้ โลกที่เราจินตนาการสนุกสนานเสมอ แต่ทำไม
ข้ามไปแล้วต้องเป็นคนดังด้วยล่ะหว่า อันนี้แหละที่ไม่เข้าใจ... ทำไมต้องข้ามไปแล้วกลายเป็นคนพิเศษ ทำไปต้อง
เหนือคนอื่น ทำไมที่นั่นต้องมากมายเทคโนโลยี...

เราอ่านแล้วเราเห็นแต่วัตถุนิยม เห็นคนกำลังมีแต่กระแสฟุ้งเฟ้อ คิดแต่เรื่องสะดวกสบายเรื่องความหรูหรา
แล้วก็เรื่องสายเลือด.. คนชอบแบ่งชั้นกันตามสายเลือด บอกว่าเลือดที่สืบสายมาเป็นสิ่งมีค่า มีพลังมหาศาล เป็นอำนาจ
เป็นสิ่งวิเศษ.. เราไม่ค่อยชอบเรื่องแบบนี้... เรารู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรมเลย เพียงเพราะใครเกิดมามีสายเลือดนั้นก็จะ
ยิ่งใหญ่ คนที่ไม่ใช่แม้พยายามแทบตายก็จะไม่มีวันเป็นคนดีเลิศในสายตาคนอื่น ...เรารู้ว่าคนเกิดมามีเลือดแบบนั้น
ก็ลำบาก ต้องแบกภาระยิ่งใหญ่ไม่อาจปล่อยวางได้เพียงเพราะสายเลือด... แล้วคนที่ไม่มีเลือดแบบนั้นก็ลำบาก
เราเลยว่ามันไม่ยุติธรรมเลย...

ตอนนี้เราไม่อยากอ่านนิยายในเน็ตเท่าไหร่ (ตามเฉพาะนักเขียนบางคน) เพราะว่าเราติดภาพไว้ว่าถ้าเป็นแฟนตาซี
จะต้องอยู่ในรูปแบบนี้... ความจริงก็รู้ว่าไม่ใช่หรอก แต่ว่าพักนี้บังเอิญเจอแบบนี้บ่อยเลยทำเอาไม่อยากจะอ่านเรื่อง
ไหนเพิ่มจากที่ติดเดิมอยู่แล้ว ...แล้วหลังจากพยายามหาอ่านเรื่องที่คนอื่นๆแนะนำก็ยังไม่ติดเรื่องไหนเพิ่มเลยซัก
เรื่องเดียว - -" ... แย่จริงๆเราเที่ยวอคตินิยายชาวบ้านก่อนอ่านซะแล้ว

เราคิดว่าทำไมล่ะ... ทำไมมีแต่คนที่โด่งดังล่ะ แล้วคนอื่นๆล่ะ อย่างในเรื่องเฟอร์เซียนัท.. คนอื่นนอกจากพระเอกที่
ได้ไปอยู่บนดาวแม่ที่วิทยาการสูง ส่วนคนอื่นๆต้องไปอยู่ดาวอาณานิคมเพราะว่าเป็นเพียงมนุษย์โลกต้อยต่ำ คนพวก
นั้นเป็นยังไงกันบ้าง... เขาอยู่กันยังไง โดนกดขี่รึเปล่า จะมีเด็กผู้หญิงเล็กๆสักคนในกลุ่มผู้อพยพนั้นไม่ได้เหรอที่
เป็นตัวเอก... เด็กผู้หญิงที่มากับเรือหรูขนาดนั้นคงเป็นคุณหนูแน่ๆ ถ้าอพยพมาอยู่เฟอร์เซียนัทที่ดูถูกโลกอย่างเห็น
ได้ชัดแล้ว คนพวกนั้นอยู่กันยังไง เด็กคนนั้นจะอยู่ยังไง พ่อแม่จะอยู่ด้วยรึเปล่า จะตายรึยัง จะมีคนยอมรับมั้ย
โตขึ้นจะมีทัศนคติต่อโลกแล้วคนรอบข้างยังไง หรือตัวเอกเป็นชายชราผู้รอดชีวิตมากับยายเพียงสองคน(ลูกหลาน
ตายหมด)เป็นตัวเอกไม่ได้เหรอ ...

แหะๆ ใครแอบด่าว่าอยากได้ก็ไปเขียนเองสิ อยู่รึเปล่า... - -"

ตอนนี้อยากได้หนังสือมาทำลายอคติทิ้ง... ถ้าถามว่าทำลายได้จริงเหรอก็บอกว่าได้
เรื่องที่ทำลายได้ไปแล้วคือ Chrno Crusade เพราะก่อนหน้านี้เราชอบนึกแต่ว่า ถ้านางเอกเป็นซิสเตอร์(นักบุญ นางฟ้า)
แล้วพระเอกเป็นปีศาจ(ภูต ผีหรือตัวอะไรก็ได้ที่ดูชั่ว) แล้วคงเหมือนๆกับกี่เรื่องที่อ่านก็เจอแต่แบบว่านางเอกไปพบรัก
แล้วหลังจากนั้นจึงได้รู้ว่านักบุญก็ไม่ได้ดีไปหมด แล้วปีศาจก็ไม่ได้ชั่วไปหมดเหมือนกัน ...อะไรทำนองนี้
ดังนั้นพอมีคนพูดเรื่องนี้ว่าให้ลองอ่าน(และดูอนิเม)ดูเราก็คาดไว้อย่างเสร็จสรรพว่าต้องเจออะไรแบบนี้... และอยาก
ดูว่าที่เขาว่าดี เรื่องนี้จะทำให้ซึ้งได้กว่าเรื่องอื่นๆตรงไหนบ้าง

แต่พอเปิดดู(ดูอนิเมก่อนอ่าน)...ก็อึ้ง... เพราะพระเอกอยู่กับนางเอกอยู่แล้ว... ไม่ได้อยู่อย่างหวานซึ้งกำลังจะตายแล้ว
นอนดูดาวระลึกความหลัง...แต่ว่าทั้งคู่กำลังสู้ไปด้วยกันแล้วก็สนิทกันแต่ต้น แบกความเจ็บปวดไปด้วยกัน เดินไปด้วย
กัน พยายามไปด้วยกัน ค้นหาบางสิ่ง และเติมเต็มช่วยเหลือ.. พยุงกันไปในเส้นทางที่ตัวเองเลือก เราว่ามันอ่อนหวาน
ทั้งๆที่ไม่ได้มีฉากโรแมนติคเท่าไหร่แต่ว่ามันอ่อนโยน ถึงแม้ว่าจะร้องไห้ตอนดูจบแต่ก็เป็นเรื่องทื่ให้ความรู้สีกดีมาก
เลย

สุดท้ายเราคงบอกได้แต่ว่า ไม่มีทางที่จะให้คนมีแต่ความสุขไปตลอดเช่นไร ก็ไม่มีทางที่จะให้งานศิลป์ถูกใจคนทุกผู้เช่นกัน

ปล. เขียนไว้จะแปะแต่เว็บมันปิดไปเลยเพิ่งได้ลงอ่ะนะ ตอนนี้ก็กำลังอ่านหนังสือเล่มอื่นๆอยู่อีก เอิ๊กๆ