ท้องฟ้า สายฝน และลมหนาว...

สิ้นสุดการฝึกงานอย่างเป็นทางการ... หมายถึง... ตามเอกสารราชการ กำหนดการ หรือโดยข้อตกลงของการฝึกงาน ระยะเวลาในการฝึกงานได้สิ้นสุดลงแล้ว

แต่โดยพฤตินัย... มันยังไม่จบ - -"

ฮา~

ตอนนี้อยู่ในช่วงสุดท้าย ท้ายสุดจริงๆ ของการฝึกงาน ขาดแค่การ oral test กับการเรียบเรียงข้อมูลในการทำรายงาน โดยพยายามทำให้เป็นภาษาวิชาการ ... ซึ่งนับเป็นเรื่องลำบากยากเข็ญสำหรับ จขบ. เป็นอย่างยิ่ง

และด้วยความเชื่อที่ว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน... ความพยายามก็จะอยู่ที่นั่นอ่ะแหละ (ส่วนความสำเร็จมันขึ้นอยู่กับระดับความคาดหวังของแต่ละบุคคล) ดังนั้น จขบ. ก็จะพยายามต่อไป ฮุฮุ

โดยรวมแล้วตอนนี้มีความสุขดีมากๆ แต่ค่อนข้างขาดความขยัน ยังรู้สึกเปลี้ยกับงานกลุ่มที่ทำกิจกรรมให้กับผู้ป่วย เป็นกิจกรรมเน้นพัฒนาทักษะทางสังคมของผู้ป่วย ให้ผู้ป่วยยอมรับความแตกต่างระหว่างบุคคล รู้จักตนเองมากขึ้น รู้จักเพื่อนมากขึ้น ปรับตัวได้ดีขึ้น ... วัตถุประสงค์เลิศหรูพอตัว  แต่ จขบ. มิได้รับผิดชอบกิจกรรมเนื้อหาหนักๆ แต่ประการใด ลงไปทำในส่วนกิจกรรมละลายพฤติกรรม และกิจกรรมเบาๆ เพื่อปรับบรรยากาศมากกว่า

นึกแล้วก็เหลือเชื่อดีเหมือนกัน ไม่น่าเชื่อว่าจากคนที่แค่พูดหน้าชั้นเรียนยังสั่นแทบแย่ตอนสมัยมัธยม (ยิ่งพูดเสียงก็ยิ่งเบาลงๆ  ยิ่งใช้ไมค์เสียงยิ่งหรี่ได้เอง) เดี๋ยวนี้กลับกล้าที่จะยืนพูดต่อหน้าคนแปลกหน้าตั้ง 30-40 คน ถึงจะตื่นเต้นแต่ก็ไม่เกร็งจนทำอะไรไม่ถูกแบบเมื่อก่อนแล้ว ... รู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนไปมาก หลายสิ่งที่เคยอยากทำแต่ไม่กล้าพอ ตอนนี้ก็มีความกล้ามากขึ้น มีความภาคภูมิใจในตนเองมากขึ้น และมีความสุขกับชีวิตมากขึ้น

 ถึงวันนี้.. ดีใจจริงๆ ที่เลือกเรียนจิตวิทยา... ไม่รู้หรอกว่าตัวเองเก่งขึ้น หรือว่าฉลาดขึ้นจริงๆ หรือเปล่า  แต่รู้สึกว่าตัวเองเข้มแข็งขึ้น รู้สึกดีกับตัวเองมากขึ้น และรู้สึกว่าตัวเอง "โต" ขึ้นอีกนิดนึงละมั้ง

จขบ. รู้สึกว่า ตัวเองในวันนี้คงสามารถช่วยเหลือคนอื่นได้มากขึ้นกว่าแต่ก่อนอีกหน่อย.. สมดังความตั้งใจที่มาเรียนจิตวิทยา

edit @ 22 Feb 2009 11:56:42 by fayfena