ท้องฟ้า สายฝน และลมหนาว...

เพราะว่าเป็นวันหยุดก็เลยมีเวลาเป็นของตัวเองมากมาย

แต่ว่าจู่ๆ ก็คิดได้ว่า ตั้งแต่กลับมาอยู่บ้านหลังจากเรียนจบนี่ ได้ห่างหายจากการเขียนไดอารี่ไปนานมาก... ตั้งแต่กลับมาแทบไม่ได้เขียนเลย มันก็น่าสงสัยเหมือนกันว่าตกลงแล้วตั้งแต่เรียนจบมานี่ว่างจริงหรือเปล่า? ทำไมถึงมีเวลาให้พิจารณาเรื่องราวต่างๆ ในชีวิตตัวเองลดลง ทั้งที่ตอนเรียนมหา'ลัยจะยุ่งแค่ไหนภายในหนึ่งสัปดาห์ก็ต้องขอเขียนอะไรสักสามสี่บรรทัด จะโวยวายต่อว่าอ.สุดโหด การบ้านมหาศาล นิยายตอนจบรันทด (บางทีก็เป็นว่าไอ้นิยายเล่มนี้พิมพ์ออกมาได้ไงวะ) หรือการ์ตูนไม่ยอมออกเล่มใหม่ก็แล้วแต่อารมณ์ช่วงนั้นจะพาไป

แล้วผ่านมาเดือนกว่าๆ นี้ทำอะไรไปบ้างหว่า

ช่วงส่งรายงานเสร็จใหม่ๆ ก็ทุ่มเวลาอาทิตย์แรกในการอ่านนิยายเป็นบ้าเป็นหลัง

ลองเล่นสีน้ำ แล้วก็แพ็คของกลับบ้านไปพลางๆ

จนกระทั่งมาได้จ๊อบสอนพิเศษเด็กมัธยม

ไปสัมภาษณ์งาน(แต่ไม่ได้งาน)

พยายามแต่งนิยาย ซึ่งน่าจะเรียกว่าแก้นิยายที่เคยเขียนไว้ดีกว่า

ทำความสะอาดบ้าน.. แต่จนบัดนี้ข้าวของก็ยังเก็บไม่เสร็จเลยแฮะ

กลับมารื้อการ์ตูนเก่าอ่าน

จัดตู้เสื้อผ้าใหม่คัดเสื้อผ้าที่ไม่ได้ใช้ออกเอาไว้ไปแปรรูปหรือกระทำการอื่นๆ ต่อไป

จัดชั้นหนังสือบางส่วน

รื้อศึกจอมขมังเวทมาอ่านอีกรอบด้วยความคิดถึงเฟย์รา

เคยคิดว่าจะวาดดอกไม้อยู่รูปหนึ่ง แต่ดอกไม้ที่หมายตาไว้ก็เจอพายุฝนซัดโฮกไปสองคืนติด กลีบช้ำ ดอกร่วง เป็นอันหมดอารมณ์อยากวาดไป

หานิยายบนเน็ตอ่าน แต่ก็ไม่ค่อยมีเรื่องถูกใจ สงสัยเราจะมีอคติ เพราะชาวบ้่านอ่านสนุกกันก็ตั้งเยอะแยะ

อ้อ แล้วก็นอน.. นอนเยอะมาก เมื่อคืนอ่านโคนันก่อนนอนแล้วเอาไปฝันต่อเป็นตุเป็นตะ ชนิดว่าตัวละครนั่นแทบจะมีเรื่องราวเป็นของตัวเองแยกออกมาได้อีกเรื่องเลย

นึกอยากเล่นเกมเป็นพักๆ แต่พอเปิดหน้าจอขึ้นมาก็ไม่อยากเล่น... เพราะรู้สึกว่าเป็นการกระทำที่ไม่เห็นทำให้เกิดอะไรขึ้น หมดเวลาไปเปล่าๆ ...เราไม่ได้แสวงหาอะไรจากในเกมอย่างเมื่อก่อนอีกแล้ว ต้องการสิ่งที่เป็นจริงกว่านั้น และมีค่ากับตัวเองมากกว่านั้น ไม่ใช่ว่าเกมไม่ดี เพียงแต่คิดว่าชีวิตของฉันมีสิ่งที่อยากได้เป็นสิ่งอื่น.. ที่สำคัญกว่า

แล้วก็นั่งอัพบล็อกทั้งที่ exteen แล้วก็ bloggang

สุดท้าย...

ที่จริง มานั่งอัพบล็อกหน้านี้ ก็แค่อยากเล่นสาดน้ำกะเขามั่งเฉยๆ อ่ะแหละค่ะ (ฮา)

edit @ 13 Apr 2009 17:13:14 by fayfena