ท้องฟ้า สายฝน และลมหนาว...

วันนี้ จขบ. จะมานำเสนอว่า "วุ่นวาย" และ "โกลาหล" ต่างกันอย่างไร

ถ้าเปิดพจนานุกรมท่านจะพบว่ามันเหมือนกัน แค่คำนึงเป็นคำโบราณ อีกคำเป็นคำที่ใช้ในปัจจุบัน

แต่ในความรู้สึกของจขบ. เองรู้สึกว่า "โกลาหล" มันดูจะยุ่งเหยิงกว่า

ส่วนเหล่าบุคคลที่ทำให้ จขบ. รู้สึกถึงคำสองคำนี้ได้ก็คือ... คนที่เราจะมานินทากันในวันนี้!!

.

.

.

บุคคลนั้น... คือ!!!!!

เด็กสามขวบเจ้าค่ะ!!!!

.

.

.

เขาว่า เด็ก 3-6 ปี เด็กจะเริ่มแยกจากผู้เลี้ยง ต้องการลองของใหม่ ชอบปฏิเสธ (NEGATIVITRE) ชอบเรียนรู้จากการทดลอง และเลียนแบบการกระทำ เด็กจะเริ่มมีอารมณ์แบบผู้ใหญ่คือ กังวล โกรธ อิจฉา เห็นใจ พอใจ ก้าวร้าว ดื้อ ซึ่งบางทีแสดงออกรุนแรง (ที่มา)

.

.

.

เคยอ่านในหนังสือตอนเรียนเหมือนกัน แต่จำได้ไม่แม่นนัก รู้สึกจะเป็นอะไรทำนองว่า เด็กกำลังเรียนรู้กฎกติกาทางสังคม พัฒนากล้ามเนื้อ และสนใจต่อสิ่งแวดล้อมภายนอกเป็นอย่างมาก...

ช่างเป็นคำทางวิชาการ...

ซึ่ง จขบ. อยากจะบอกศัพท์ชาวบ้านๆ ว่า

"ซนนรก!!!!"

ความวุ่นวายสามารถเกิดได้จากเด็กสามขวบหนึ่งคน

ส่วนความโกลาหลคือการมีเด็กสามขวบหลายคนมาอยู่ด้วยกันค่ะ 

.

. 

กรณีของ จขบ. เจอสี่สิบคน เห็นแล้วรีบถอยออกมาอย่างรวดเร็ว ปกติไม่ใช่คนเกลียดเด็ก

แต่ว่า 40 คนนี่... รับมือไม่ได้อ่า

คนของคนพยายามเอาของเล่นมาต่อกัน อีกสามคนร้องไห้ คนนึงบอกปวดฉี่ อีกคนหิวน้ำ อีกคนจะกินข้าว อีกคนอมข้าวแต่ไม่ยอมเคี้ยว

แล้วอีกคนก็พยายามจะกินน้ำอวดตลอดเวลา!!! เพราะจขบ.ไปชมว่ากินน้ำหมดแก้วเก่งจัง

ยังไม่นับพวกที่กำลังรื้อๆ อะไรก็ไม่รู้ ดึงกระเป๋ากะเพื่อน

โอ๊ย สารพัด ดูไม่หมดก็รีบถอนตัวโดยด่วน