สายฝนอุ่น

posted on 27 Jul 2012 21:22 by fayfena directory Fiction
ไม่รู้จะเรียกมันว่าเป็นอะไรดี...
 
บทความ เรื่องสั้น(มาก) หรือความเรียง? เขียนขึ้นสมัยเรียนมหาวิทยาลัยค่ะ เป็นบทความที่ลองส่งไปที่วารสารมหาวิทยาลัยแล้วก็ได้รับเลือกให้ลงในวารสารเสียด้วย ตอนนั้นดีใจมาก กรี๊ดกันบ้านแตกไปเลย (ฮา)
 
แต่ตัววารสารนั้นหายไปไหนแล้วไม่ทราบ คาดว่าจะเอาไปรองเมาท์จนเปื่อยยุ่ยไป หลายวันก่อนขุดเจอหลายชิ้นก็เลยว่าจะเอามาโพสต์รวบรวมไว้เป็นที่เดียวกันจะได้หาง่ายๆ น่ะค่ะ 

ดีบ้างไม่ดีบ้างก็เป็นก้าวหนึ่งในชีวิตที่ได้ผ่านมาล่ะนะ
 
=====
 

สายฝนอุ่น


                หยดน้ำพากันเต้นรำอยู่กลางอากาศก่อนจะทิ้งตัวลงมากระทบพื้นแตกเป็นเม็ดฝอย สายฝนส่งเสียงร้องเพลงกันเกรียวกราวให้จังหวะกับเพื่อนๆ หยดน้ำที่ยังเต้นรำกันอยู่ในอากาศ ฉันนั่งมองสายฝนที่กำลังตกพรำๆ อยู่ในห้องพัก หยดน้ำตกลงมาที่ราวระเบียงแล้วดีดตัวเข้ามาในห้อง แต่ฉันไม่ได้หยิบผ้าขึ้นมาเช็ดมัน น้ำฝนเย็นเสมอไม่ว่าอยู่ที่ไหน ไอร้อนๆ และกลิ่นประหลาดพัดเข้ามากับสายลมทำให้ฉันรู้สึกแปลกๆ

                ตอนที่ฉันยังอยู่ที่บ้าน ก่อนที่ฝนจะตกแมลงปอสีสวยนับร้อยๆ ตัวจะมากระซิบบอกสัญญาณเตือนแก่กันก่อนจะบินหายไปไร้ร่องรอย แล้วลมจะเริ่มพัดกลิ่นฝนให้ลอยมาจางๆ ไม่นานนักฝนก็จะตก เด็กๆ แถวนั้นจะออกมาเต้นรำพร้อมกับสายฝนเย็นฉ่ำ เสียงหัวเราะจะกังวานไปไกลในหัวใจ ความสุขของเด็กๆ ที่เล่นน้ำฝนกระจายฟุ้งอยู่ในอากาศเรียกรอยยิ้มจากหัวใจของผู้ใหญ่อีกหลายๆ คน ปลาในบ่อน้ำพากันออกมาเล่นน้ำฝน ดิ้นผลุบโผล่กันอยู่บนผิวน้ำ กบ เขียด อึ่งอ่าง คางคก แข่งกันบรรเลงเพลงซิมโฟนีธรรมชาติ ใบไม้ที่เปรอะฝุ่นดินจะถูกชะล้างกลายเป็นสีเขียวสดอีกครั้ง

                สายฝนที่นี่ไม่เหมือนที่บ้าน ฝนตกเมื่อไหร่รถก็ติด น้ำท่วม เศษขยะที่ล้นถังออกมาว่ายน้ำแทนปลา แมลงสาบตายลอยเป็นขบวนพาเหรด คนวิ่งกันวุ่นวายราวหวาดกลัวหยดน้ำที่ตกจากฟ้า สายฝนไม่ใช่ความสุขของคนที่นี่ ไม่ว่าหยดน้ำจะพยายามเต้นรำ ร้องเพลงให้งดงามไพเราะเพียงใดก็ตาม ไม่มีใครเฉียดกายเข้าไปในวงเต้นรำของธรรมชาติ คนกางร่มและเดินมุ่งไปสู่จุดหมาย คิดหวาดกลัวตัวจะเปียก กลัวเสื้อผ้าจะเลอะ ไม่มีใครสนใจดนตรีของสายฝน ทุกคนวุ่นวายอยู่กับเรื่องของตนเอง

                ปิ๊นๆ


                เสียงแตรสั้นๆ ที่แทรกผ่านเสียงร้องรำทำเพลงของหยดน้ำทำให้ฉันหลุดออกจากภวังค์ มองจากระเบียงลงไปข้างล่างเห็นใครคนหนึ่งจอดรถรับใครอีกคนที่กำลังยืนลังเลที่จะเดินลุยน้ำออกจากซอยขึ้นรถไปด้วยกัน รถยนต์แล่นตัดแอ่งน้ำสาดเป็นสายดังซ่าๆ ฝนซาขาดเม็ดลงแล้ว งานเลี้ยงของหยดน้ำจบลงในที่สุด สะพานสายรุ้งกำลังวาดสีอยู่บนท้องฟ้าสีฟ้า

                หยดน้ำยังตกลงมาที่ราวระเบียงแล้วดีดตัวเข้ามาในห้อง แต่ฉันไม่ได้หยิบผ้าขึ้นมาเช็ดมัน ...บางทีสายฝนที่นี่อาจจะไม่เย็นเท่าที่ฉันคิดก็ได้

fayfena

(2008)

 
 
หางยาวไม่ได้เกี่ยวอะไรกับบทความ แต่ก็เป็นห่วงทุกคนนะครับ

Comment

Comment:

Tweet

ดีใจที่ชอบค่ะ ^^
อ่านซ้ำแล้วยังมีคำประหลาดๆ ตลกๆ อยู่บ้าง แต่ก็เป็นก้าวหนึ่งที่ทำให้ยังเลิกเขียนอะไรกระจุ๊กกระจิ๊กไม่ได้สักทีน่ะค่ะ

#2 By fayfena on 2012-07-28 21:03

ชอบเรื่องนี้มากเลย
อ่านแล้วจินตนาการไปตามภาพ สวยงามมากๆเลยครับ big smile Hot! Hot! Hot! Hot!