ท้องฟ้า สายฝน และลมหนาว...

เป็นการอัพบล็อกที่มีประเด็นสำคัญเพียงอย่างเดียวคือ ... อยากอัพ

กำลังจะเรียนจบแล้วจริงๆ นะเนี่ย การเรียนปริญญาตรี 4 ปีนี่มันไวแฮะ เผลอแป๊บเดียวก็จะจบซะแล้ว

ถ้าเป็นอย่างการ์ตูนเรื่อง CLANNAD คงต้องบอกว่า "กำลังจะเข้าสู่สังคม" สินะ

ตอนนี้เพื่อนบางคนก็กำลังคิดจะเรียนต่อ ส่วนบางคนก็กำลังหางานแบบเดียวกับที่เรากำลังหา

จู่ๆ ก็รู้สึกขึ้นมาว่าอนาคตช่างดูกว้างใหญ่มากมายมหาศาล.... เมื่อเราคิดว่าจะก้าวไปทางไหนดี มองในมุมหนึ่งก็ดูเหมือนจะไม่มีที่ให้ก้าวไปไหนได้เลย... แต่ในขณะเดียวกันถ้าคิดเสียว่า "ไม่มีอะไรที่พยายามแล้วจะทำไม่ได้หรอก" ทางมันก็ช่างเยอะแยะมากมายจนไม่รู้ว่าจะไปทางไหนดี... ไอ้ครั้นถามตัวเองว่าชอบทำอะไรล่ะ... ตอบตัวเองได้ชัดเจนเลยล่ะ

1. งานเกี่ยวกับหนังสือ

2. งานที่เกี่ยวกับเด็ก

3. งานด้านจิตวิทยา...

แต่แหม มันก็คงจะหวังมากไปนิดถ้าอยากได้ทั้งสามอันรวมกัน 555 ตอนนี้ก็กำลังมองหาเส้นทางของตัวเอง ไม่รู้เหมือนกันว่าจะได้ไปยืนอยู่ตรงไหน แต่คิดว่าไม่ว่าจะไปตรงไหนก็คงต้องปรับตัว ต้องเรียนรู้ แล้วก็ต้องทำให้ตัวเองมีความสุขกับงาน

.... อ่า ควรปิดประเด็นเรื่องเครียดและเริ่มเมาท์เรื่องไร้สาระบ้าง

จำได้ว่าช่วงสี่เดือนที่ฝึกงาน มีช่วงที่เราแอบอู้ไปอ่านนิยายและการ์ตูนหลายเรื่องเลยแฮะ แต่เยอะ แล้วไม่ค่อยได้จดด้วยเพราะงานที่ต้องทำก็เยอะเหมือนกัน นึกๆ ดูแล้วน่าจะทำรีวิวเพิ่มบ้างเนอะ ไม่ได้ทำมาตั้งนานละ เอาเฉพาะเรื่องที่อ่านแล้วประทับใจนี่.. ถ้าเป็นการ์ตูนต้องนี่เลย

"ludwig revolution" (น่าจะประมาณนี้)

สำนักพิมพ์อะไรก็ไม่รุ้ จำไม่ได้แล้ว จำได้แต่ว่าเป็นการนำนิทานมา mix ได้... แปลกดี สนุก ฮา และโฉด 555 เป็นการผูกเอานิทานหลายๆ เรื่อง (เช่น สโนว์ไวท์ บ้านขนมปัง เจ้าหญิงนิทรา ซินเดอเรลล่า หนูน้อยหมวกแดง ฯลฯ) ให้โยงกันด้วยเจ้าชายประหลาดๆ ที่หน้าตาดีคนหนึ่ง ซึ่งเข้าไปรับบท "เจ้าชายหนุ่มรูปงาม" หรือ prince charming ในเกือบทุกเรื่อง .. ตอนที่อ่านเนี่ยอึ้งกับ "สโนว์ไวท์" ที่สุด.. สโนวไวท์โฉดมาก 555

ส่วนที่เป็นนิยาย เรื่องที่อ่านแล้วชอบมากๆ คือ

1. นิยายแฟนตาซี 3 เล่ม (ไม่จบ) จอมโจรยูเจนิดิส ราชินีแห่งแอตโทเลีย และราชันแห่งแอตโทเลีย

อันนี้อ่านนานแล้ว น่าจะ 2-3 เดือน  (ซึ่งจริงๆ หนังสืออกมาวางขายนานมากๆ แล้ว) ประทับใจตั้งแต่บทแรกเลย... อ่านแล้วอดขำไม่ได้ เพราะว่าปกหลังรวมทั้งคำนำ ตัวเอกของเราขี้โม้มากว่าตัวเองเก่งกาจเลิศลอย เป็นจอมโจรโคตรเก่ง แต่พอเปิดฉากแรก แกก็อยู่ในคุก ถูกล่ามตรวนอีกตะหาก มันก็เลยอดขำไม่ได้

วิธีการเล่าเรื่องก็สนุกมาก ตัวเอกออกจะน่าหมั่นไส้นิด ตอนอ่านเล่มแรกจบก็ไม่รู้สึกว่าตัวเองจะชอบเจ็น(ยูเจนิดิส) หรอกนะ ถึงเนื้อเรื่องจะถูกใจ เป็นการเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น การไปตามหาสร้อยอะไรสักอย่าง สลับกับการเล่าตำนานความเชื่อของตัวละคร แต่พอได้อ่านเล่ม 2 เล่ม 3 ก็ไม่รู้ว่าตัวเองตกหลุมรักเจ็นไปตั้งแต่เมื่อไหร่.. อ่านไปยิ้มไป 

ใครชอบแฟนตาซี ผจญภัย ตำนานนิดๆ การเมื่องหน่อยๆ ก็ต้องขอแนะนำเลยล่ะค่ะ

2. นอร์วีเจี้ยนวู้ด ด้วยรัก ความตาย และหัวใจสลาย

อันนี้ก็เป็นหนังสือเก่าแล้วอีกเหมือนกัน แต่เพิ่งจะได้อ่าน เป็นหนังสือแปลจากภาษาญี่ปุ่นค่ะ เป็นเล่าผ่านปากชายคนหนึ่ง เล่าเรื่องความรักของตัวเองสมัยวัยรุ่น ถึงความรักของตนเอง เรื่องการใช้ชีวิตในการเรียน แต่โดยหลักๆ เป็นเรื่องความรัก รักสามเส้าของคนหลายคน เป็นเรื่องรักที่ไม่ใช่โรแมนติก.. แต่ไม่รู้จะเรียกแบบไหนดี.. จะว่าเศร้าก็คงไม่.. เป็นเรื่องของการดำเนินชีวิต การตัดสินใจ การเลือก แล้วก็การเติบโต..ประมาณนี้ล่ะมั้ง

แหม.. เล่าแบบนี้ไม่รู้จะมีคนอยากอ่านหรือเปล่า 555 แต่สนุกจริงๆ นะ ตอนอ่านหน้าแรกก็เฉยๆ แต่ยิ่งอ่านก็ยิ่งชอบล่ะ

3. โตเกียวทาวเวอร์ (ยังอ่านไม่จบแต่คาดว่าตัวเองจะประทับใจ)

หนังสือแปลจากภาษาญี่ปุ่นอีกหนึ่งเล่มค่ะ ยังอ่านไม่จบ อ่านได้สักครึ่งเล่ม แต่รู้สึกดีนะ น่ารักดี เป็นเรื่องของเด็กผู้ชายที่มีปัญหาพ่อแม่แยกทางกัน.. ซึ่งตัวเด็กเองไม่เห็นจะรู้สึกว่ามันเป็นปัญหาเท่าไหร่ แต่คนอื่นต่างหากที่รู้สึก และปฏิบัติอย่างแตกต่างจนเด็กต้องรู้สึกว่ามันเป็น "ปัญหา" ขึ้นมา

แหะๆ.. เริ่มขี้เกียจละ คำบรรยายแต่ละเรื่องสั้นลงเรื่อยๆ

4. แซซ 2

อันนี้นี่.. ออกมานานมาก ยังไม่ได้ซื้อ และยังไม่ได้อ่านเสียที เพิ่งอ่านวันก่อนแล้วรู้สึกว่า..

อ๊ายยย ฉันควรจะอ่านตั้งนานแล้วนะ เพราะไม่ได้อ่านเราเลยเสียใจกับตอนจบของเรื่อง "ดีอาเรียน" ที่พี่วัสส์เขียน (แต่ยังไม่ได้พิมพ์) อยู่ตั้งหลายปี ว่าแบบจบงี้ได้ไง.. แต่พอได้อ่านแล้วถึงได้.. อ๊า มันเป็นแบบนี้นี่เอง รู้สึกดี ส่วนเรื่องหลักของแซซ 2 เรื่องความรักของไซเนสตรากับเจ้าชายก็สนุกดี  แต่อาจจะเพราะเราติดใจเรื่องตอนจบของดีอาเรียนมานาน เลยตื่นเต้นกะการรู้การลงเอยของคู่นั้นมากกว่า 555

.

.

ดูท่าแล้วเอนทรี่นี้จะเป็นการเขียนระบายอารมณ์ของ จขบ. แบบไม่มีประเด็นสำคัญ 55

edit @ 1 Mar 2009 14:31:09 by fayfena

edit @ 1 Mar 2009 14:32:02 by fayfena

เพิ่งอ่านจบหมาดๆ ตอนซักตีสองตีสามวันนี้เอง

ไม่เคยดูฮาวล์มาก่อน แต่เห็นหนังสือแล้วอยากอ่านเลยซื้อมา และด้วยความที่มีแต่คนเป่าหูว่าสนุกนะๆๆๆๆ เราเลยวาดหวังไว้สูงมากจนไม่กล้าอ่าน - -" กลัวมันไม่สนุกเท่าที่หวังแล้วจะเสียใจ เพราะงั้นตั้งแต่ซื้อมาก็ไล่อ่านเล่มอื่นๆไปก่อน แต่ว่าอ่านมาซัก 10 กว่าเล่มแล้ว เล่มที่อ่านแล้วทำให้รู้สึกดีจริงๆ มีอยู่แค่ 2-3 เล่ม ทำให้อารมณ์อยากอ่านเฉื่อยลงมาก นอกนั้นอ่านแล้วก็เฉยๆ บางเล่มก็แอบหงุดหงิดเล็กน้อย ไม่มีเล่มไหนให้อารมณ์อิ่มอกอิ่มใจ อ่านแล้วลัลล้าร่าเริง ยิ้มแย้มแจ่มใสได้เต็มที่สักอัน แล้วก็ไม่มีเล่มไหนอ่านแล้วอินร้องไห้เป็นบ้าเป็นหลังเหมือนกัน

ตอนหยิบฮาวล์มาอ่านเลยอยู่ในอารมณ์เซ็งหนังสือหน่อยๆ หลังจากถามเพื่อนอีกคนที่กำลังอ่านอยู่ รายนั้นก็ว่าฮาวล์ก็ไม่ได้สนุกอะไรมาก เราก็เลยค่อนข้างจะทำใจว่า อืมม์ จะเป็นไงก็ช่างเถอะ ลองอ่านดูก็รู้

อาจจะเพราะตอนอ่านมันเจอแต่หนังสือไม่สนุกจนเลิกหวังไปแล้วมั้ง ตอนอ่านฮาวล์แล้วพบว่าตัวเองชอบ เลยรู้สึกว่ามันสนุกจัง... อ่านแล้วยิ้มไป หัวเราะไป แอบรู้สึกจุกๆบ้าง บางทีก็ตื้นตัน รู้สึกดีที่สุดตั้งแต่อ่านหนังสือที่ซื้อมาคราวนี้ (ยกเว้นราชาแห่งราชัน ตัดออกจากสารบบการเปรียบเทียบ เพราะเรื่องนี้ชื่นชมไปนานละ)

อ่านจนจบก็รู้สึกว่า ชอบอีตาฮาวล์นี่มากเลย แต่ว่าชอบตอนอีตาฮาวล์เจ้าเล่ห์เรียกร้องความสนใจมากกว่า รุ้สึกว่ามันน่ารักดีเว้ย พอมันพูดอะไรตรงกับใจไปหมดแล้วก็รู้สึกว่า .. ไอ้นี่จะใช่ฮาวล์เหรอซื่อๆ พูดอะไรตรงๆ อย่างนี้มัน.... ทำให้รู้สึกแปลกๆ ส่วนโซฟีก็ถูกใจมาก ไม่ว่าอีตาฮาวล์จะกรีดร้องโวยวายหรือทำอะไรเรียกร้องความสนใจ โซฟีช่างเก่งในการปราบเด็กเอาแต่ใจจริงๆ ช่างทำเฉยได้นิ่ง ถูกใจสุดๆ ตัวละครอื่นๆก็ชอบ

และเมื่อมาดู ฮาวล์ฯ ซึ่งไม่ภากษ์ และไม่ซับ เสียงญี่ปุ่นแท้ๆ ทำให้เราดูไม่รู้เรื่องเลย - -" รู้สึกว่าต่างจากหนังสือมากอยู่ แต่ด้วยความที่ฟังไม่ออกเลยไม่รู้เรื่องรายละเอียดในส่วนที่ต่างจากหนังสือเลยซักนิด แต่รู้สึกว่าอืมม์... ลูกศิษย์ฮาวล์เด็กกว่าในหนังสือ รายละเอียดคาซิเฟอร์ (รึเปล่า? ลืมชื่อไปแหล่ว ไอ้ไฟน่ะ) น้อยลง ตาฮาวล์ดูได้อิมเมจหนุ่มหล่อ แต่ไม่หรูหราฟุ่มเฟือยเท่าเดิม.... และสุดท้ายอัศจรรย์ใจกับฝีมือการทำความสะอาดของโซฟี

ฮ้า~~~~

สุดท้ายจะบอกว่า ... เดี๋ยวจะไปอ่านเรื่องนี้ใหม่อีกรอบ

ในงานหนังสือคราวนี้เป้าหมายหลักที่ขาดไม่ได้เลยคือนิยายเรื่อง ราชาแห่งราชัน ที่เราหมายตาไว้ตั้งแต่อ่านในเน็ตไปได้ 5 ตอน (และวันนั้นไม่ได้เรียนคอมฯเลยทั้ง 2 ชั่วโมงเอาแต่อ่านนิยาย หุหุ)

ใครยังไม่ได้อ่านต้องลองหาอ่านดูแล้วล่ะ ออกมา 4 เล่ม เล่มละ 140 หน้าปกก็สวยมาก (แอบคิดว่าพระเอกหน้าตาดีเกินไป ...ไหนมันว่ามันเลือกหน้าตาโหลๆ ธรรมด๊าธรรมดา แต่ปกออกมาดูดีสุดๆ) ของสำนักพิมพ์สถาพรบุ๊คส์

ต่อแต่นี้จะเล่าเนื้อเรื่องคร่าวๆ

พระเอกชื่อเฉินเฟิง เป็นชายหนุ่มที่ตกงานเนื่องจากบริษัทย้ายสาขาไปต่างประเทศ กำลังเซ็งหางานไม่ได้เลยไปเล่นเกมออนไลน์ที่กำลังโด่งดังในขณะนั้น คือเกมราชาแห่งราชัน ตอนแรกเขาก็แค่อยากลองเล่นดู เพราะบอกว่า npc ในเกมใช้คนจริงๆ แต่พอสมัครแล้วเจอระบบคอมฯ เลยผิดหวังอย่างมาก (แต่นั่นเป็นแค่ npc 1 ในไม่กี่ตัวที่เป็นคอมฯ)บวกกับก่อนเล่นพระเอกไม่ได้อ่านคู่มือมา เลยทำให้พฤติกรรมการเล่นเกมของมันสุดแสนจะ ....ฮา

เพราะงั้นใครอยากอ่านอะไรฮาๆ เรื่องนี้คงไม่ผิดหวัง ไปลองหาอ่านกันเถอะ

จงมาติดนิยายเรื่องนี้กำลังซะดี เหอ เหอ